Geschiedenis
Tijdens het Franse bewind in 1796 richtten de Franse bestuurders in alle hoofdplaatsen van hun departementen een ‘Ecole Centrale’ met studiebibliotheek op. In Brugge, hoofdplaats van het Département de la Lys, werd deze ingericht in de afgeschafte Duinenabdij aan de Potterierei, thans Grootseminarie. In 1798 opende een behoorlijke bibliotheek haar deuren, waarvan de collectie een keuze was uit het boekenbezit van de talrijke afgeschafte kloosters en abdijen in West-Vlaanderen.
Tijdens het keizerrijk van Napoleon werd bij consulair decreet besloten de Ecoles Centrales te vervangen door lycea en de schoolbibliotheken over te maken aan de gemeentebesturen. Zo kwam ook Brugge in 1804 in het bezit van een bibliotheek. Deze stadsbibliotheek bleef echter 15 jaar gesloten voor het publiek. In 1819 haalde Burgemeester De Croeser de stadsbibliotheek naar het hart van de stad: de Gotische Zaal van het Stadhuis op de Burg.
Wegens plaatsgebrek kreeg de uit haar voegen barstende bibliotheek in 1883 een nieuwe locatie: het Tolhuis aan het Jan Van Eyckplein, waar de bibliotheek uitgroeide tot een volwaardige openbare bibliotheek. Ook deze huisvesting bleek uiteindelijke te krap en in december 1986 werd een nieuw onderdak ontworpen voor de Brugse bibliotheek: het huidige Biekorfcomplex.
Sinds 11/1/11 is Hoofdbibliotheek Biekorf 'groter frisser anders' door inname van de vroegere inkomhal, nieuwe vloerbekleding en meubilair en door overschakeling op een zelfuitleensysteem.
