De Column van Keukeleire 'Vaccinatie is enige weg naar normaal leven'

10
mrt
2021

In september is Brugge aankomstplaats voor het WK tijdrijden. Stadsgenoot en wielrenner Jens Keukeleire schrijft daarom elke maand een column in deze nieuwsbrief.

‘Vaccinatie is enige weg naar normaal leven'

“Er zijn in de koers nu al een paar gevallen geweest van ploegen die niet mochten starten door coronabesmettingen. De gevolgen van iets te los om te gaan met de regels. En dat heeft wel iets losgemaakt. Onze ploeg is altijd héél strikt geweest in het opvolgen van de coronamaatregelen, méér dan andere ploegen. Er zijn een aantal jongens die stilaan gefrustreerd raakten door de strenge regels en daar mag je mij ook bijrekenen.”

“Vorig jaar ben ik van begin augustus tot begin oktober misschien zes dagen thuis geweest. Dat is toch op de tanden bijten. Bovendien slapen we nu altijd op aparte kamers. Het grootste nadeel is dat dat wel eenzaam en saai is. We mogen zelfs het hotel niet uit. Ons leven als wielrenner speelt zich letterlijk in onze hotelkamer af. Dat komt bovenop al die testen. Tot vier per week. Het aantal stokjes die in onze neus heeft gezeten is echt wel al de moeite.”

Jens Keukeleire op de fiets“Het moeilijkste is dat je de familie niet kan zien. Ze mogen eigenlijk al niet langs het parcours staan en na de koers is ook alles afgesloten. Na Kuurne-Brussel-Kuurne had Sheena mijn tijdritfiets mee die ik nodig had voor Paris-Nice, maar ze raakte niet eens tot bij de bus. Daar stond ze dan op 200 meter van mij met de kindjes. Verstaanbaar omdat je zoveel mogelijk risico’s op besmetting moet vermijden, maar dat maakt het natuurlijk niet minder moeilijk.”

“Zelf raakte ik in maart van vorig jaar ook besmet. Het voelde aan als de zwaarste griep in mijn leven ooit. Tien dagen koorts, waarbij ik de eerste drie dagen boven de 39 graden zat. Maar het ergste kwam daarna. Na twintig dagen zonder fiets plus nog eens twee weken opbouwen dacht ik in de derde week zwaar te kunnen trainen, maar de vierde dag moest ik rechtsomkeer maken. Ik zat helemaal kapot.”

“Pas na vijf dagen rusten kon ik een beetje normaal de trainingen hervatten. Dus heb ik bijna twee maanden niets kunnen doen. Dat is ook het probleem bij topsporters, dat het zo’n grote impact heeft. Vraag eens aan iemand met een gewone job wanneer die het laatst ziek is geweest. Hij zal wellicht heel diep moeten nadenken. Een topsporter niet, die weet perfect wanneer hij out was en wat hij daardoor moeten missen heeft.”

“Wat me het meest is bijgebleven zijn de nachten. Vijf nachten lang moesten we twee tot drie keer de lakens verversen omdat ik letterlijk in een plas zweet wakker kwam. Echt niet normaal. Het toont hoe mijn lichaam aan het vechten was. Ik ben zeker voorstander van vaccinatie, dat is volgens mij de enige weg naar een normaal leven. Mensen moeten er zich goed bewust van zijn dat we er nog niet vanaf zijn. Maar hoe meer we nu ons best doen hoe sneller de miserie voorbij zal zijn.”