De column van Keukeleire 'De Giro, dat is hard labeur'

19
mei
2021

“De Giro, dat is hard labeur”

“Het is weer zover. Sheena is opnieuw een maand koersweduwe. Op dit moment rij ik immers mee in de Ronde van Italië die op 8 mei gestart is. We zitten nu zowat halverwege. Drie weken koers plus aankomst en vertrek maakt al snel een maand uithuizigheid. Da’s zwaar op familiaal vlak natuurlijk, maar minstens evenzeer op fysiek vlak. Want de Giro, dat is meestal hard labeur. En voor mij is het toch ook alweer geleden van 2012 en 2013 dat ik deze ronde nog eens gereden heb.”

“Het weer maakt deze Giro nóg zwaarder. Nu, ik ben gelukkig niet iemand die slechter gaat rijden door slecht weer. Het is wel niet te onderschatten, zeker in de bergen. Soms beginnen we aan een klim bij  25 graden en komen we boven bij amper 7 graden. Als je dan ook nog eens doornat bent door een stortregen en je moet nog een hele afdaling doen… In de valleien zag je heel wat renners – waaronder ik zelf – letterlijk schudden van de kou. Ik vrees echt voor slecht weer in de Alpen. Dan spreken we over 10 graden aan de voet van de berg en dan weet je wat je hogerop nog kan verwachten.”

“Maar het doet deugd dat ik na mijn mislukte voorjaar opnieuw op het niveau ben dat ik zou moeten zijn. Zeker met alles wat ik dit jaar al voorgehad heb. Corona en ook nog eens ziekte. Na de Ronde van Vlaanderen heb ik vijf dagen de fiets aan de kant gelaten. En dat heeft me fysiek en zeker mentaal enorm veel deugd gedaan. Ik ben na een ideale voorbereiding met vertrouwen naar de Giro afgezakt. Tot nu toe gaat het zeer goed. Ik heb het gevoel dat ik aan de verwachtingen kan voldoen, zowel van de ploeg als van mezelf.”

“Mijn rol is heel duidelijk. Ik ben hier om onze kopman Hugh Carthy bij te staan. Als hij een goed klassement – liefst het podium – haalt en ik kan daar mijn steentje tot bijdragen, is mijn Giro geslaagd. Kers op de taart zou zijn als ik zelf een prijsje kan meepikken. Daarvoor ben ik niet naar hier gekomen, maar je weet maar nooit. Toen ik in 2016 een rit won in de Vuelta was ik er ook enkel om de ploeg te helpen. Als je die kans krijgt, moet je ze ook niet laten liggen.”

“In september is Brugge aankomstplaats voor het WK tijdrijden, maar daar zal ik zeker niet bij zijn. Ik ben nooit een tijdrijder geweest en zal dat ook nooit worden. Maar voor zo’n proloog als nu in de Giro kan ik me nog wel opladen. Die was 8,6 km en ik ben eenenzeventigste geëindigd. Op 184 deelnemers. Maar eens het meer dan 20 km is, dan stopt het voor mij. Zelfs al heb ik de beste dag van mijn leven, dan nog raak ik amper in de topveertig.”

“De lange tijdrit van 30 km valt nu op de allerlaatste dag. In principe zou ik dan kunnen zeggen tegen de ploegmaats dat we de avond voordien al eens een hamburger en een pintje kunnen pakken. Maar als onze kopman een goede positie te verdedigen heeft, kan je dat niet maken. Dan moet je als ploeg samen de focus houden. Misschien dat ik nog wel eens diep ga als ik me goed voel, maar in principe zit mijn Giro erop op de voorlaatste dag. Het zal zwaar genoeg geweest zijn.”