Markante bomen: Tataarse esdoorn - Binnen Boeverievest

Wetenschappelijk naam

Acer tataricum

Nederlandse naam

Tataarse esdoorn

Standplaats

Binnen Boeverievest

Algemene info

De haagbeuk is een inheemse, bladverliezende loofboom met een mooi ronde, gesloten kruin die tot 10 meter breed wordt. Dit oude exemplaar vertoond de typische, gegroefde stam.  

De bladeren zijn ovaal, geribd en dubbelgezaagd. Ze lopen lichtgroen uit en worden later donkergroen aan de bovenkant en geelachtig aan de onderzijde. De herfstverkleuring is geel. De verdorde bladeren blijven een deel van de winter aan de takken hangen.

De bloemen zijn onopvallende katjes die verschijnen voor het blad. Haagbeuken worden pas op 20-jarige leeftijd vruchtbaar, dan verschijnen de nootjes die een lekkernij zijn voor vogels. De vruchtjes zijn ​lichtgeel, hangen in trossen en zitten opgesloten in een drielobbig, gevleugeld schutblad.

Vermoedelijk plantjaar

1898-1911

Omtrek

211 cm

Bijzonderheden

Deze haagbeuk dateert, op basis van de stamomtrek, van de waarschijnlijk van de aanplant van Joseph Leys in 1911. Mogelijks zijn ze aangeplant bij de eerste aanplant in 1893 van de Smedenvest in 1893 naar het ontwerp van de Gentse landschapsarchitect Hubert Van Hulle. De geringe stamomtrek kan hierbij te wijten zijn aan de arme zandgrond.

De haagbeuk is de 2de dikste van de Vesten. Het dikste exemplaar staat op de Binnen Boeverievest.

Het harde fijnvezelige hout is zeer slijtvasten en wordt daarom gebruikt voor houten tandwielen, wielspaken, hamers, kegels en bepaalde beweegbare piano-onderdelen.